Ankara’da 210 Gram Ekmeğin Fiyatı Ne Kadar Oldu?
Ankara’ya ilk adımımı attığım o anı hiç unutamam. Kayseri’nin o huzurlu sokaklarından, beni büyüleyen o eski taş duvarlardan sonra, başkent her açıdan devasa bir yıkıntı gibi gelmişti. İnsanlar, trafik, kalabalık… Hepsi birer bulmaca gibiydi. Ama işin en ilginç yanı, bu koca şehirde bile bir ekmek almak bile bazen karmaşık olabiliyordu.
Hava, Kasım’ın soğuk rüzgarlarıyla kasvetli bir hale bürünmüşken, eski kayseri ruhumu kaybetmemek için yine alıştığım gibi sabah erkenden uyanmıştım. O sabah, gözlerimi ilk açtığımda Kayseri’nin dar sokaklarında yürürken hissettiğim huzuru aradım. Ancak burada, Ankara’da bir şeyler eksikti. Ya da belki de ben daha fazlasını beklemiştim. Bu şehirdeki o uzun yürüyüşlerde kafamda çalan sesler, yapacak pek çok şeyim olmasına rağmen bir türlü içimi rahatlatamıyordu.
Kayseri’den Ankara’ya: Bir Başka Dünya
Evime dönerken, gözlerim, sıkıcı caddeler ve marketler arasında bir şeyler arıyordu. Gönlümdeki o küçük huzuru bulacağım bir şey… Birkaç gündür ekmek alırken daha fazla dikkat etmeye başlamıştım. Kayseri’de 250 gram ekmek almak 2 TL iken, burada, Ankara’da 210 gram ekmeğin fiyatının 5 TL’ye kadar çıktığını duyduğumda içim sızladı. “Ekmeğin gramajı azalmış, fiyatı artmış” derken birden başka bir duygu sardı içimi. O, Kayseri’nin sakinliğinden, belli bir düzeninden Ankara’daki bu sert değişimlere, fiyat farklarına, karmaşaya geçiş yapmak… Pek kolay değildi.
O gün, pazara gitme planım vardı. Ama önce bir ekmek almalıydım. Sabah akşam yediğim, her günün değişmeyen parçası olan ekmek. Bir anlamda, her şeyin başlangıcıydı. Kayseri’de ekmeği almak, her zaman sabahları sabah çayıyla başlamanın verdiği huzuru taşırdı. Ama bu sabah, bir ekmek almak bir adım daha ağırlaşmıştı sanki.
“Ekmeğin Fiyatı Artarsa, Diğer Her Şey Ne Olur?”
Pazar yerinde, dükkanların arasında gezerken, fiyatlar arasında kaybolan insanlarla birlikte ben de düşüncelere daldım. “Ekmek, bu kadar küçük bir parça; ama hayatı nasıl etkileyebileceğini kim bilebilir?” Bunu düşünerek marketin içinde ilerledim. Gözlerim raftaki ekmeklere kaydı. Fiyat etiketlerini okurken bir kez daha içim burkuldu. Kayseri’de, bu kadar ekmeği almak hiç bu kadar zor olmamıştı. Ama burada, şimdi, bu soğuk Ankara sabahında, 210 gram ekmeğin fiyatı, hayatımı neredeyse değiştirecek gibi hissettiriyordu.
Bir ekmek, bir aileyi geçindirme mücadelesine dönüştü mü? O sorunun cevabını bende bulamamıştım ama bu kadar fahiş fiyatlar, evdeki huzurumu etkiliyordu. Her şey birbirine bağlanıyor gibi hissediyordum. Kafamda, duygusal olarak bir şeyler kırılıyordu. İçimdeki o Kayseri’ye ait toprak kokusunu, simitlerin, ekmeklerin taze olduğu pazarları özlüyordum. Ama şimdi, ekmek almak bile başka bir yük haline gelmişti.
Bir Ekmek, Bir Dünya
Ekmek alırken yaşadığım duyguları tarif etmek zor; çünkü bir anlamda, bu fiyattan dolayı büyük bir hayal kırıklığına uğramıştım. Evet, hayat sadece ekmekten ibaret değildi ama işte o ekmek, her sabahın alışkanlığıydı. O sabah, ekmek almak için girdiğim markette, elimdeki paranın yetip yetmeyeceği konusunda korku duymak, şehrin temposunda kaybolmuş bir gencin hissettiği yalnızlık gibiydi. O ekmek, sadece bir gıda maddesi olmaktan çıkmış, şehirle ilgili düşüncelerimin, kaybolmuş ruh halimin simgesi haline gelmişti.
Ekmek, bazen bir evin sıcaklığına, bazen de o evin içinde yaşadığınız tüm duygusal boşluklara açılan kapıdır. Fiyatı yüksek bir ekmek, başkentte yaşamın her geçen gün daha zor hale geldiğini gösteriyor gibiydi. Ama ben yine de umudumu kaybetmek istemiyordum. Şehir ne kadar kalabalık, ne kadar gürültülü olursa olsun, her zaman o eski Kayseri duygusunu içimde taşımak istiyordum.
Sonuçta Ne Değişti?
Ankara’daki o sabah, ekmek almak bana bir şeyler öğretti. Fiyatlar artarken, gözümüzün önündeki her şeyin değerini unutuyoruz. Belki de fiyatı artan sadece ekmek değil, hayatta istediğimiz çoğu şeydi. Ama şunu biliyorum: Değerli olanı bulmak, her zaman kolay olmayabilir. Fakat hayatın içinde karşılaştığımız zorluklar, bizi sadece daha güçlü kılar. Ekmek, her ne kadar pahalılaşmış olsa da, o sabah aldığım 210 gram ekmeğin fiyatı, kaybettiğim huzuru bulmamı sağlamıştı. Fiyatlar arttıkça, biz de değerleri yeniden sorguluyoruz.
Bir ekmek parçasının bu kadar derin anlamlar taşıması, gerçekten düşündürücüydü. Ancak ekmeği bu kadar derinden düşündüğümde, belki de hayatta gerçekten en değerli şeyin “anlam” olduğunu daha iyi anladım. Ekmeğin fiyatı ne olursa olsun, bizler bu hayatta küçük ve büyük şeyleri değerli kılan, onlara yüklediğimiz anlamlar değil miyiz?